Այս պատմվածքը ինձ շատ դուր եկավ։ Այն շատ հետաքրքիր էր։ Պատմվածքից ինձ դուր եկավ փայտահատի կրպարը։ Նա շատ պարզ մարդ էր, աղքատ էր,բայց իր հացի գումարը աշխատում էր, և նա շներհակալ էր Աստծուն դրանց համար։ Նա երբեք Աստունց գումար կամ ուտելիք չէր ուզել, նա բավարավում էր նրանով ինչ ուներ։ Ու նա այն յութահատուկներից էր՝ ում ընտրել էր աստված։ Ես կցանկանաի, որ այդպիսի մարդիկ շատ լինեն երկրի վրա։
Աստվածահաճո փայտահատի պատմությունը: Նիկոլայ Լեսկով
Опубликовано mariam20070707
Ես Մարիամ Բարսեղյանն եմ: Ես 12 տարեկան եմ: Ապրում եմ Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում:4 տարի գնացել եմ պարի և ունեմ շատ մեդալներ և պատվոգրեր: Ամեն շաբաթ և կիրակի մենք գնում ենք մեր գյուղ ,որտեղ ունենք ֆերմա , այտեղ պահում ենք կովեր և հորթիկներ: Երազում եմ դառնալ անասնաբուժ շատ եմ սիրում կենդանիների, ամենաշատը շներին: Մենք մեր տանը պահում ենք շատ կենդանիներ`2 թութակ Պոլո և Միլի, 1 կրիա` Կրյուշ, 1 շուն` Նիկա, կատու`Մուսիկ, նա Սեպտեմբերի 15-ին 2019թ. ունեցավ իր 5 առաջին բալիկները, նրանք շատ փոքր են մկան չափ: Եկել եմ 162 դպրոցից ,և շատ ուրախ եմ, որ եկել եմ այս դպրոց: Այժմ արդեն 2024թ է, ես շրջանավարտ եմ. Այս տարիները ընթացքում շատ եմ փոխվել, ձեռք եմ բերել փորձ տարբեր ոլորտներում օրինակ կամավորական։ Այս դպրոցի պատերը տեսել են իմ տարբեր տասկները, տեսել են ինձ թե հիասթափված, թե չափազանց ուրախ, թե վախեցած, թե շատ ազատ։ Այս դպրոցը տեսել է իմ գրեթե բոլոր տեսակները, ես դեռ շատ երկար ճանապարհ պետք է անցնեմ դպրոցից հետ, դա նշանակում է ամեն ինչ դեռ առջևում է։ Смотреть все записи автора mariam20070707