Մեր ճամբարային չորրորդ օրը վառ երանգ ստացված Հայոց Լեզվի ժամին։ Մենք վերհիշեցինք Հայկական հին հեքիաթներից մի քանիսը ե նրանց կերպարներին։
Մեր կերպարներից էին`
Կատուն, Հովհաննես Թումանյան, «Շունը և կատուն »
Կիկոսը, «Կիկոսի մահը»
Անբան հուռին
Մի կաթիլ մեղր հեքիաթի Թագավորը,
Եվ այլոք։
Մենք ներկայացնում էինք մի դրվագ որտեղ Կարմիր գլխարկի որսորդը անտառում, մի վրանի տակ էր, նոր էր որս բերել ե պատրաստվում էր ուտել։ Վրան է մտնում Կատուն («Շուն ու կատու») և առաջարկում որսորդին ուտելիքի փոխարեն կարող է իր տաք մարմնով տաքացնել իրեն։ Որսորդը համաձայնվում է և կատուն իր փայը ուտելուն պես հասնում է որսորդի փայտին։ Որսորդը նրան քշում է, բայց կատուն վրանը լքելու փոխարեն մտնում է որսորդի քնապարկի մեջ և քնում։
Հետո սյուժեն ավելի զարգացավ։ Մեր խաղի յուրաքանչյուր վայրկյանից ես մեծ հաճույք ստացա, ինձ շատ դուր եկավ մեր դասը։
💖💕Ես Մարիամ Բարսեղյանն եմ բարի գալուստ իմ բլոգ💕💖 