Տիգրան Հայրապետյանի ստեղծագործությունը «Մի փնտրեք ողջին մեռյալների մեջ» արտացոլում է հեղինակի անձնական փորձառությունը, աշխարհայացքը և գաղափարական որոնումները: Նրա կերպարն ու կյանքի ուղին ներկայացված են որպես օրինակ համառության, կամքի և հայրենասիրության: Հայրապետյանի կյանքի ուղին կարելի է դիտարկել որպես անընդհատ պայքար՝ հանուն ազատ մտածողության և ազգային ինքնության պահպանման:Նրա ստեղծագործությունը կարելի է բաժանել մի քանի առանցքային թեմատիկ մասերի: Նախ, մանկության և պատանեկության տարիները, երբ նա ձևավորում է իր հետաքրքրությունները՝ քաղաքականություն, պատմություն, աշխարհաքաղաքականություն: Նրա մանկության խաղերը՝ շախմատի ֆիգուրներով աշխարհի քարտեզի վրա ռազմավարություն մշակելը, կանխորոշում են նրա հետագա գործունեությունը՝ որպես քաղաքական վերլուծաբան և ազգային գործիչ:Երկրորդ առանցքը հայրենասիրության և գաղափարական պայքարի թեման է: Հայրապետյանը ոչ միայն տեսաբանական, այլև գործնական մակարդակում է զբաղվում հայրենիքի հարցերով՝ մասնակցելով հասարակական կյանքին, արտահայտելով իր հայացքները տարբեր հարթակներում:Երրորդ առանցքը՝ նրա մարդասիրությունը և բարոյական սկզբունքները: Չնայած կյանքի դժվարություններին, նա չի կորցնում հավատը մարդասիրության նկատմամբ և միշտ պատրաստ է օգնության ձեռք մեկնելու նրանց, ովքեր դրա կարիքն ունեն:Այս ստեղծագործությունը ոչ միայն կենսագրական է, այլև ներշնչող ուղերձ ունի ընթերցողի համար. այն կոչ է՝ չդադարել փնտրել ճշմարտությունը, չընկրկել դժվարությունների առաջ և միշտ մնալ գաղափարական ու մտավորապես արթուն:
«Մի փնտրեք ողջին մեռյալների մեջ»
Опубликовано mariam20070707
Ես Մարիամ Բարսեղյանն եմ: Ես 12 տարեկան եմ: Ապրում եմ Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում:4 տարի գնացել եմ պարի և ունեմ շատ մեդալներ և պատվոգրեր: Ամեն շաբաթ և կիրակի մենք գնում ենք մեր գյուղ ,որտեղ ունենք ֆերմա , այտեղ պահում ենք կովեր և հորթիկներ: Երազում եմ դառնալ անասնաբուժ շատ եմ սիրում կենդանիների, ամենաշատը շներին: Մենք մեր տանը պահում ենք շատ կենդանիներ`2 թութակ Պոլո և Միլի, 1 կրիա` Կրյուշ, 1 շուն` Նիկա, կատու`Մուսիկ, նա Սեպտեմբերի 15-ին 2019թ. ունեցավ իր 5 առաջին բալիկները, նրանք շատ փոքր են մկան չափ: Եկել եմ 162 դպրոցից ,և շատ ուրախ եմ, որ եկել եմ այս դպրոց: Այժմ արդեն 2024թ է, ես շրջանավարտ եմ. Այս տարիները ընթացքում շատ եմ փոխվել, ձեռք եմ բերել փորձ տարբեր ոլորտներում օրինակ կամավորական։ Այս դպրոցի պատերը տեսել են իմ տարբեր տասկները, տեսել են ինձ թե հիասթափված, թե չափազանց ուրախ, թե վախեցած, թե շատ ազատ։ Այս դպրոցը տեսել է իմ գրեթե բոլոր տեսակները, ես դեռ շատ երկար ճանապարհ պետք է անցնեմ դպրոցից հետ, դա նշանակում է ամեն ինչ դեռ առջևում է։ Смотреть все записи автора mariam20070707