Мама, когда я слышу это слово мурашки по коже. Моя мама для меня очень многое значит. Я очень люблю её и ценю, что она делает для меня.Каждый день когда я открываю глаза я вижу стоящую маму и это прекрасно.Я очень люблю свою маму и благодарна за то что она делает.Моей маме 37 лет у неё три ребёнка я и мои братья. Я очень люблю своих братьев, иногда они меня достают, но всё-таки они мои родные и я их очень люблю. Маму зовут Вера, старшего брата Альберт, а младшего Ашот. Мама очень много работает. Она работает учительницей. Очень любит детей, и хочет 4 ребёнка. Я не могу только говорить о маме, потому что для меня не менее важен отец. Ведь он много работает и старается быть хорошим отцом, но иногда мы это не замечаем и больше любим маму. Моего отца зовут Армен, и он мой герой. Мне кажется что на свете нет ни одного живого существа которое не любит свою мать.
Мама
Опубликовано mariam20070707
Ես Մարիամ Բարսեղյանն եմ: Ես 12 տարեկան եմ: Ապրում եմ Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում:4 տարի գնացել եմ պարի և ունեմ շատ մեդալներ և պատվոգրեր: Ամեն շաբաթ և կիրակի մենք գնում ենք մեր գյուղ ,որտեղ ունենք ֆերմա , այտեղ պահում ենք կովեր և հորթիկներ: Երազում եմ դառնալ անասնաբուժ շատ եմ սիրում կենդանիների, ամենաշատը շներին: Մենք մեր տանը պահում ենք շատ կենդանիներ`2 թութակ Պոլո և Միլի, 1 կրիա` Կրյուշ, 1 շուն` Նիկա, կատու`Մուսիկ, նա Սեպտեմբերի 15-ին 2019թ. ունեցավ իր 5 առաջին բալիկները, նրանք շատ փոքր են մկան չափ: Եկել եմ 162 դպրոցից ,և շատ ուրախ եմ, որ եկել եմ այս դպրոց: Այժմ արդեն 2024թ է, ես շրջանավարտ եմ. Այս տարիները ընթացքում շատ եմ փոխվել, ձեռք եմ բերել փորձ տարբեր ոլորտներում օրինակ կամավորական։ Այս դպրոցի պատերը տեսել են իմ տարբեր տասկները, տեսել են ինձ թե հիասթափված, թե չափազանց ուրախ, թե վախեցած, թե շատ ազատ։ Այս դպրոցը տեսել է իմ գրեթե բոլոր տեսակները, ես դեռ շատ երկար ճանապարհ պետք է անցնեմ դպրոցից հետ, դա նշանակում է ամեն ինչ դեռ առջևում է։ Смотреть все записи автора mariam20070707