Umbrellas first (1)in China about 3000 years ago. (to appear) In ancient China and Egypt, umbrellas (2) symbols of rank. (to be considered ) Important people often (3) umbrellas, (to have) covered with leaves or feathers held over them by servants for protecting them from the sun. The Greeks (4) umbrellas to Europe as sunshades about 2,000 years ago. (to introduce) The Romans (5)_ them to protect themselves against rain. (to use)
1)appeared 2)were considered to be 3)had 4)introduced 5)use
How can a person overcome fear?
Fear. We all had fears. We must try to overcome them. For example, I am very afraid of heights. I have often tried to overcome it, but in vain. From a young age I sat on carousels, climbed to different high places. I tried a lot to overcome it, but unfortunately I did not succeed. There was a case when I almost fell from the roof, I was six years old at that time. I hung on a pole and stayed that way. Soon my brother came and helped me. After that incident, my fear increased. And I am still afraid of high places. For example, from masters, carpenters, etc.
1. Քնել պետք է 7-9 ժամ: Բայց կարելի է քնել նաև 5 կամ 6 ժամ, և դա կախված է նրանից, թե ինչպես է դրան արձագանքում մեր օրգանիզմը:
2. Սնունդ ընդունելիս՝
• Չի կարելի միանգամից ընդունել սնունդի շատ տարատեսակներ: • Չի կարելի չափից ավելի ուտել (վերջում պետք է մի փոքր քաղց զգալ): • Չի կարելի օգտագործել շաքարավազ, տորթ (կոնֆետ և շոկոլադ՝ երբեմն): • Միրգ պետք է ուտել հիմնական սնունդ ընդունելուց առաջ (մոտ 30 րոպե), այլ ոչ թե՝ հետո: • Սնունդ ընդունելուց 1-2 ժամ առաջ և հետո ջուր չխմել: • Չուտել ժամը 19:00-ից հետո: • Աշխատեք, որպեսզի Ձեր կերակուրի 60 տոկոսը լինի միրգ և բանջարեղեն: • Աշխատեք շատ միս չօգտագործել: • Օրական 2 բաժակից ավելի թեյ կամ սուրճ չխմել: • Չօգտագործել քիմիա (չիպս, կոլա, գազավորված ըմպելիք և այլն): • Չօգտագործել շատ ալկոհոլ, իսկ եթե կարող եք, ապա հրաժարվեք ընդհանրապես և ալկոհոլից, և ծխախոտից: • Որքան հնարավոր է՝ քիչ օգտագործեք կոնսերվացված սնունդ:
3. Որքան հնարավոր է՝ շատ շարժվել, քայլել, և որքան հնարավոր է՝ քիչ նստել:
4. Ակտիվորեն զբաղվել սպորտով:
5. Միշտ պետք է հետևել կեցվածքին և՛ քայլելիս, և՛ նստելիս: Որովհետև ողնաշարի հետ կապված պրոբլեմները շատ վատն են:
6. Հետևել հիգիենային:
7. Էմոցիաներ: Աշխատեք որքան հնարավոր է շատ ուրախանալ կյանքով և որքան հնարավոր է քիչ նյարդայնանալ: Էմոցիաները շատ մեծ դեր են խաղում յուրաքանչյուր մարդու առողջության մեջ:
ազատվել վատ սովորություններից․ Նիկոլանի, արկոհոլի չարաշահումը։ Եղունգները կրծելը, հանգեցնում է շատ հիվանդույուններ։ Աղմկել, միշտ աշխատել գրադարարանային ցածր ձայնով։ դեղաուրմերի չարաշահում։
Ստրեսային իրավիճակներից դուրս ենք գալիս կատակով հումորով ծիծաղով։
Հին Հայաստանում պետության գլուխ կանգնած էր թագավորը, որը կոչվում էր թագավոր կամ արքա Հայոց մեծաց: Նրա արձակած հրամանները օրենքի ուժ ունեին, նա զորքերի գերագույն հրամանատարն էր, երկրի կյանքի բոլոր ասպարեզների գլխավոր ղեկավարը:
Магнитное поле — это пространство вокруг магнита, в котором действуют магнитные силы. Это вызвано движением электрических зарядов. Магнитное поле создается постоянным магнитом или электромагнитом.
Магнитное поле постоянных магнитов создается движением электронов вокруг ядра атома. Постоянные магниты не нуждаются во внешних воздействиях для создания магнитного поля. В случае электромагнитов движение электронов создается электрическим током. Таким образом, электромагнитам необходим электрический ток для создания магнитного поля — с увеличением тока увеличивается и магнитное поле.
Распределение магнитного поля представлено линиями магнитной индукции. Линии индукции проходят от северного к южному магнитному полюсу магнита.
1) Ի՞նչն է առաջացնում մագնիսի մեջ մագնիսական դաշտ:
Մագնիսական դաշտը մագնիսի շուրջ տարածությունն է, որում գործում են մագնիսական ուժեր։ Այն առաջանում է էլեկտրական լիցքերի շարժումից։ Մագնիսական դաշտը ստեղծվում է մշտական մագնիսով կամ էլեկտրամագնիսով։
Մշտական մագնիսների մագնիսական դաշտը ստեղծվում է ատոմի միջուկի շուրջ էլեկտրոնների շարժումից։ Մշտական մագնիսները մագնիսական դաշտ ստեղծելու համար արտաքին ազդեցությունների կարիք չունեն։ Էլեկտրամագնիսների դեպքում էլեկտրոնների շարժումն առաջանում է էլեկտրական հոսանքի միջոցով։ Այսպիսով, էլեկտրամագնիսներին անհրաժեշտ է էլեկտրական հոսանք մագնիսական դաշտ ստեղծելու համար — հոսանքի աճով մեծանում է նաև մագնիսական դաշտը:
Մագնիսական դաշտի բաշխումը ներկայացված է մագնիսական ինդուկցիայի գծերով։ Ինդուկցիայի գծերն անցնում են մագնիսի հյուսիսից հարավային մագնիսական բևեռ:
2) Почему магнит притягивает только предметы из железа, никеля и кобальта?
Магнит притягивает не только предметы из железа, никеля и кобальта. Объекты, сделанные из ферромагнитных материалов — железа, никеля, кобальта и их сплавов, больше всего притягиваются к магниту — на них действует сила притяжения магнита. Однако есть также материалы, которые не содержат железа, никеля, кобальта, но все же реагируют на магнитное поле. И это не всегда просто сила притяжения. Это парамагнитные и диамагнитные вещества.
2) Ինչու՞ է մագնիսը ձգում միայն երկաթից, նիկելից և կոբալտից պատրաստված առարկաներ:
Մագնիսը ձգում է ոչ միայն երկաթից, նիկելից և կոբալտից պատրաստված առարկաները։ Ֆեռոմագնիսական նյութերից պատրաստված առարկաները՝ երկաթը, նիկելը, կոբալտը և դրանց համաձուլվածքները, ամենից շատ գրավում են մագնիսը, նրանց վրա ազդում է մագնիսի գրավիչ ուժը: Այնուամենայնիվ, կան նաև նյութեր, որոնք չեն պարունակում երկաթ, նիկել, կոբալտ, բայց դեռևս արձագանքում են մագնիսական դաշտին։ Եվ դա միշտ չէ, որ միայն ձգողության ուժն է: Սրանք պարամագնիսական և դիամագնիսական նյութեր են:
3) В яблоке есть железо. Так почему его не притягивает магнит?
Большинство живых организмов и продуктов питания также содержат определенное количество железа, но они не притягиваются магнитом. Почему? Это потому, что в них очень мало железа.
В 100-граммовом яблоке содержится железо на молекулярном уровне — всего 0,3 мг железа. И обычного магнита этого недостаточно, чтобы привлечь его. Но если вы используете сверхсильный магнит и, например, повесите яблоко на веревке, возможно, на него повлияет сильный магнит.
3) Խնձորի մեջ երկաթ կա. Ուրեմն ինչո՞ւ մագնիսը նրան չի ձգում:
Կենդանի օրգանիզմների և սննդամթերքի մեծ մասը պարունակում է նաև որոշակի քանակությամբ երկաթ, սակայն դրանք չեն ձգվում մագնիսի կողմից։ Ինչո՞ւ։ Դա պայմանավորված է նրանով, որ դրանք շատ քիչ երկաթ են պարունակում:
100 գրամանոց խնձորը մոլեկուլային մակարդակով երկաթ է պարունակում՝ ընդամենը 0,3 մգ երկաթ։ Իսկ սովորական մագնիսը բավական չէ նրան գրավելու համար։ Բայց եթե դուք օգտագործում եք գերուժեղ մագնիս և, օրինակ, խնձորը կախում եք թելից, այն կարող է ազդել ուժեղ մագնիսից:
Միջնադարյան հասարակությունը հայտնի է ավատատիրական անունով: Ավատատիրությունը դա նույն ֆեոդալիզմն է: Ավատատիրության կատեգորիայի հոդվածներից են՝ Ալլոդ, Բենեֆիցիում, Թիուլ, Հարաբերությունների հիմքում ընկած էր հողի մասնավոր սեփականությունը: Մասնավոր հողային կալվածքը կոչվում էր ավատ: Ավատ բառի հիմքում «ի հավատ», «հավատարմությամբ (ծառայել)» իմաստն է: Ավատը ժառանգական էր դառնում`հորից որդուն: Համայնքի հողատարածքների սեփականության իրավունքը ևս պատկանում էր ավատատիրոջը։ Հողի դիմաց գյուղացին հարկեր էր վճարում։Քաղաքական աստիճանակարգության մեջ նրանց զբաղեցրած աստիճանը կախված էր հողի չափից ևկարգավիճակից։ Եկեղեցին ևս խոշոր հողատեր էր։ Եկեղեցու կարիքները բավարարելու համար պետությունը նրան հանձնեց հսկայական հողատիրույթներ։Արևմտյան Եվրոպայի բոլոր բնակիչները պարտավոր էին եկեղեցուն հարկվճարել, որը կոչվում էր տասանորդ բերքիմեկ տասներորդ մասը և եկեղեցին դարձավ հոգևոր ավատատեր։ Հոգևորավատատերերը ներառվեցին ավատատիրական աստիճանակարգության մեջ։
Հայկականավատատիրությանառանձնահատկությունները․
Ավատատիրությունը հաղթանակ տարավ IV դ. սկզբներին, սակայն ոչ թե հեղափոխական տեղաշարժերի հետևանքով, ինչպես Եվրոպայում, այլ խաղաղ զարգացման պայմաններում: Հակառակ Արևմտյան Եվրոպայի, որտեղ ավատատիրության հաստատումն ուղեկցվում էր քաղաքային կյանքի աննախընթաց անկումով, Հայաստանը ավատատիրության կամ միջնադարի դարաշրջան թևակոխեց՝ ունենալով խոշոր և բազմամարդ քաղաքներ, որոնց բնակչությունը հասնում էր տասնյակ հազարների: Դրանք թագավորական ուժեղ իշխանության հենարանն էին, երկրի տարբեր մասերը տնտեսապես շաղկապող նյութը և թագավորության տնտեսական կյանքի հիմքը:
Հայաստանում հասարակական հարաբերությունները հնուց զարգանում էին համապետական` թագավորական հողատիրության պայմաններում: Գյուղական համայնքները հիմնական արտադրող տնտեսություններն էին, որոնք պետության գլխավոր հարկատուն էին: Արտաշես 1-ինը հողային բարեփոխությամբ ցանկացել էր սահմանազատել մասնավոր համայնքային հողատիրությունը: Սակայն ծառայող ազնվականության մասնատիրական տնտեսությունների` ագարակների և դաստակերտների ընդլայնումն ի հաշիվ գյուղական համայնքների գնալով խորանում էր՝ սկիզբ դնելով պետական հողատիրության մասնատմանը սեփականատիրական կալվածքների, այսինքն` ավատական տնտեսությունների առաջացմանը: Այդ ուղիով հաստատվում էին ավատատիրական հարաբերությունները: Հնուց եկող նախարարական տների կողքին ագարակների և դաստակերտների սեփականատերերը մեծացնում էին մասնավոր հողատիրության բաժինը, մյուս կողմից՝ աստիճանաբար կրճատվում էր գյուղական համայնական տնտեսությունների մասնաբաժինը:
Հայաստանում, որտեղ պահպանվել էին մի կողմից՝ թագավորական իշխանությունը, մյուս կողմից՝ պետական հողատիրության վրա հիմնված և արքայական գանձարանի հիմնական հարկատու գյուղական համայնքը, ավատատիրական հարաբերությունների հաստատումը տեղի էր ունենում հասարակության բնականոն զարգացման ճանապարհով: Դրանով էլ պայմանավորված էին նոր հասարակական հարաբերությունների առանձնահատկությունները Հայաստանում:
Հայաստանում ավատատիրությունը սերում էր նահապետական արմատներ ունեցող նախարարական համակարգից, որը հնուց եկող թագավորական իշխանության հետ ամբողջություն էր կազմում:
Այդ բնականոն ընթացքը խախտեց օտար տերությունների նվաճողական քաղաքականությունը, ինչը հանգեցրեց հայ Արշակունիների հարստության անկմանը 428 թ.: Եղիշեն նշել է, որ թագավորությունն անցավ հայոց նախարարներին, ինչը վկայում է նախարարական համակարգի՝ պետականության կրողը լինելու մասին:
Հայկական պետականությունը նախարարական համակարգի միջոցով պահպանվեց միջնադարում: Հայկական պետականությունը միջնադարում իր դրսևորումներն ունեցավ Մեծ ՀայքիՀայոց Արևելից կողմերում` Վաչագան Բարեպաշտի գլխավորությամբ, ապա Բագրատունիների գլխավորած հայկական թագավորությունների համադաշնության, Զաքարյանների իշխանապետության, Սասունի, Արցախի և Սյունիքիիշխանությունների, Կիլիկիայում հայկական իշխանության ու թագավորության ձևերով:
Հայաստանում հորից որդուն ժառանգաբար անցնող խոշոր մասնավոր հողերը կոչվում էին հայրենական կամ հայրենիք: Թագավորները հաճախակի հողային շնորհումներ էին կատարում: Պայմանական հողատիրության այս կարգի կալվածքները կոչվում էին պարգևականք: Թագավորը տարբեր ծառայությունների համար ցմահ կամ ժառանգաբար այդ կարգի շնորհումներ էր կատարում երկրի ավագանու ներկայացուցիչներին: Եթե ստացողը մահանում էր, ապա կարիք կար նվիրատվությունը վերականգնելու: Իսկ եթե ստացողը դադարեցնում էր ծառայությունը, ապա արքունիքը հետ էր վերցնում այդ կալվածքները:
Հայաստանում ավատատիրական աստիճանակարգի գլուխ կանգնած էր թագավորը: Դրա հաջորդ աստիճանին աշխարհակալ նախարարներն էին` բդեշխներն ու գործակալները:Իշխանական համակարգում գործում էր ենթակայության ավատատիրական սկզբունքը՝ <<իմ վասալի վասալը իմ վասալը չէ>>:
Հայ հասարակությունը կազմված էր բարձր` ազատների, և ստորին` անազատների դասերից:
Ազատների դասը կազմում էին ինչպես ազնվականությունը` նախարարները` աշխարհակալ և աշխարհատեր, գավառակալ և գավառատեր իշխանները, այնպես էլ հոգևորականությունը: Ազատների դասի աշխարհիկ ներկայացուցիչները զինվորական ծառայություն էին կատարում հեծելազորում: Ժամանակի ընթացքում Արշակունյաց շառավիղներից ձևավորվեց ոստանիկներ կոչվող առանձին ազնվական խավը:
Ոչ ազնվական կամ անազատների դասին էին պատկանում քաղաքացիները` համեմատաբար արտոնյալ վիճակում գտնվող առևտրականներն ու արհեստավորները, շինականները, ինչպես նաև քաղաքային ու գյուղական ռամիկները, որոնք կարող էին համալրել միայն հետևակը:
296թ. պարսից արքա Ներսեհը, Հյուսիսային Միջագետքում հռոմեական բանակին պարտության մատնելով, ներխուժեց Հայաստան: 297 թ. պարսից բանակը հասավ Բասեն գավառը: Հայ-հռոմեական միացյալ ուժերը Ոսխա գյուղի մոտ ջախջախում են պարսից զորքերին: Ներսեհը փախուստի է դիմում և հաշտություն խնդրում: Պարսից արքան Հյուսիսային Միջագեքում տարածքային որոշ զիջումներ է անում հռոմեացիներին:
298թ. Մծբինում կնքվում է հռոմեա-պարսկական 40-ամյա խաղաղության պայմանագիրը: Մեծ Հայքի թագավորությունը վերականգնում է իր ամբողջականությունը: Տրդատ III Մեծը վերջնականապես հաստատվում է Հայոց գահին:
Հայաստանում քրիստոնեությունը հռչակվել է որպես պետական կրոն 301 թվականին: Այդ գործում կարևոր դեր է խաղացել Գրիգոր Լուսավորիչը, որը հետագայում դարձավ հայ առաջին կաթողիկոսը (326-330), և Տրդատ 3 Մեծը (287-330), որը մինչ իր քրիստոնեություն ընդունելը համարվում էր քրիտոնյաների մահացու թշնամին:
Համաձայն 5-րդ դարի հայ պատմիչների, 287 թվականին Տրդատ 3 թագավորը ժամանում է Հայաստան, իր հոր գահը հետ վերցնելու նպատակով: Երիզ տեղանքում նա հեթանոս Անահիտ աստվածուհու տաճարում զոհաբերություն է անում: Նրա շրջապատից Գրիգորը, որն արդեն քրիստոնեություն էր ընդունել, հրաժարվում է զոհ մատուցել հեթանոս աստվածուհուն: Տրդատը միաժամանակ տեղեկացվում է, որ Գրիգորը, իր հորը, Խոսրով թագավորին սպանողի որդին է: Գրիգորին բանտարկում են Արտաշատի զնդանում, որը նախատեսված էր մահապարտների համար: Ավելի ուշ Տրդատը մի քանի հրաման է արձակում, մահվան դատապարտել ծպտյալ քրիստոնյաներին և ձերբակալել նոր հավատն ընդունածներին, բռնագրավելով նրանց ունեցվածքը:
Հայաստանում քրիստոնեության ընդունման հետ կապված է սբ. Հռիփսիմեի և նրա կույսերի մահը: Ըստ ավանդույթի, քրիստոնեություն ընդունած աղջիկները, որոնք ծննդով Հռոմից էին, Դիոկլետիանոս կայսեր հետապնդումներից փախչում են արևելք: Նրանք ապաստան են գտնում Հայաստանի մայրաքաղաք Վաղարշապատից ոչ հեռու մի տեղանքում:
Տրդատ թագավորը, գերված կույս Հռիփսիմեի գեղեցկությամբ, ցանկանում է նրան կնության առնել, բայց հանդիպելով դիմադրության նրա կողմից և մերժվելով, հրամայում է տաժանակիր մահվան դատապարտել Հռիփսիմեին և նրա ընկերուհիներին: Սակայն նրանցից մեկին,Նունեին, հաջողվում է փախչել Վրաստան և քրիստոնեություն քարոզել այնտեղ: Իր ծավալած գործունեության համար նա հետագայում դասվում է սրբերի շարքը, որպես սբ. Նինո:
Հռիփսիմեականների մահապատիժը մեծ ազդեցություն է թողնում թագավորի վրա և նա ծանր հիվանդանում է: Տրդատի քույրը բազմիցս տեսնում է երազում, որ իր եղբորը բուժում է Գրիգորը, որը գտնվում էր մահապարտների բանտազնդանում: Թագավորին բժշկելու համար նա ազատ է արձակվում և հողին է հանձնում Հռիփսիմեականների սուրբ մասունքները: 66 օրյա քրիստոնեության քարոզից հետո նա լրիվ բուժում է Տրդատին:
Ապաքինվելուց հետո թագավորը կնքվում է Գրիգոր Լուսավորչի կողմից և հայտարարում է քրիստոնեությունը Հայաստանի պետական կրոն: Նա ուժ և եռանդ չի խնայում Հայաստանում քրիստոնեության վերածննդի և տարածման համար: Իսկ որպեսզի հեթանոսական ավանդույթներն այլևս չլինեն, Տրդատը Գրիգոր Լուսավորչի հետ միասին, ոչնչացրեց հեթանոսական տաճարները, նրանց փոխարեն կառուցելով քրիստոնեական եկեղեցիներ: 345 թվականին Աշտիշատում բացվում է առաջին Հայ Ազգային-եկեղեցական Խորհուրդ, որի ժամանակ որոշվում է երկրի տարբեր շրջաններում բացել որբատներ, ծերանոցներ, ինչպես նաև հիմնադրել եկեղեցիներ և դրանց կից բացել դպրոցներ: Խորհուրդը նաև արգելք է մտցնում հեթանոսական թաղման արարողությանը, քանի որ քրիստոնյաները հավատում էին անրդշիրիմյան կյանքին:
Բայական անդամի լրացումները բաժանվում են երկու խմբի՝ խնդիրներ և պարագաներ:
Խնդիրներ
Խնդիրները լինում են ուղիղ և անուղղակի:
Ուղիղ խնդիրը ցույց է տալիս այն առարկան, որն իր վրա է կրում գործողությունը: Պատասխանում է ու՞մ, ի՞նչ(ը) հարցերին:
Մայրը սիրում է որդուն: Երեխան բացեց դուռը:
Դրվում է հայցական հոլովով: Այսինքն՝ անձի առման դեպքում նման է տրականին, իրի առման դեպքում՝ ուղղականին։
Առաջադրանք 1․ Գտել ենթական և ուղիղ խնդիրը։
ենթակա,ուղիղ խնդիր
1․ Մեսրոպ Մաշտոցն ստեղծեց հայոց գրերը։
2․Տղան միայնակ վերանորոգեց տունը։
3․ Գիրքը փոխանցեց ընկերոջը։
4․ Հեքիաթները հորինում են մարդիկ` կյանքի տխրությունը ցրելու համար։
5․ Նա սիրում է մայրիկին։
Անուղղակի խնդիրը ցույց է տալիս գործողության հետ ոչ անուղղակի կապ ունեցող առարկան: Անուղղակի խնդիրներն են՝ ներգործող, հանգման, միջոցի, անջատման:
Հանգման անուղղակի խնդիրը դրվում է տրական հոլովով և ցույց է տալիս այն առարկան, որին հանգում է ենթակայի կատարած գործողությունը։ Մի շարք բայերի հետ հիմնականում գործածվում են հանգման խնդիրներ․ դրանք են՝ հպվել, դիպչել, հանգել, ձուլվել, մոտենալ, ուղղվել, նշան բռնել, հենել, կռթնել, թիկն տալ, իջնել և այլն։
Հանգման խնդիրը պատասխանում է ու՞մ, ինչի՞/ն/, ու՞մ վրա, ու՞մ դեմ, ինչի՞ դեմ, ընդդեմ ու՞մ, ընդդեմ ինչի՞, ու՞մ հանդեպ, ինչի՞ հանդեպ, ու՞մ հետ հարցերին։
Օրինակ՝ Նա հանգեց այդ մտքին։ Հարցն ուղղված է տնօրենին։ Ես նրան դիմեցի մի հարցով։
Հանգման խնդիրները կարող են հանդես գալ նաև կապերի (դեմ, ընդդեմ, վրա և այլն) և կապվող բառերի հետ։
Օրինակ՝ Սվիններն ուղղված էին թշնամիների դեմ։ Շունը հաչում է անցորդի վրա։
Համաձայն 5-րդ դարի հայ պատմիչների, 287 թվականին Տրդատ 3 թագավորը ժամանում է Հայաստան, իր հոր գահը հետ վերցնելու նպատակով: Երիզ տեղանքում նա հեթանոս Անահիտ աստվածուհու տաճարում զոհաբերություն է անում: Նրա շրջապատից Գրիգորը, որն արդեն քրիստոնեություն էր ընդունել, հրաժարվում է զոհ մատուցել հեթանոս աստվածուհուն: Տրդատը միաժամանակ տեղեկացվում է, որ Գրիգորը, իր հորը, Խոսրով թագավորին սպանողի որդին է: Գրիգորին բանտարկում են Արտաշատի զնդանում, որը նախատեսված էր մահապարտների համար: Ավելի ուշ Տրդատը մի քանի հրաման է արձակում, մահվան դատապարտել ծպտյալ քրիստոնյաներին և ձերբակալել նոր հավատն ընդունածներին, բռնագրավելով նրանց ունեցվածքը:
💖💕Ես Մարիամ Բարսեղյանն եմ բարի գալուստ իմ բլոգ💕💖 